Βρίσκεστε εδώ:Αρχική>>Ιστορίες

computing cert aitisi it

PERIFEREIA B AIGAIOY MEDIA 350x250 LIMNOY

loukas ekloges

Ιστορίες

29.01.2013 | 14:41

Από το momentsandwinds.wordpress.com

Θα της πήγαινε το Σμαράγδα" μουρμούρισε ο Πάνος πίσω από τον πάγκο, παραμέρισε χαρτιά και πενάκια για να ακουμπήσει το δεύτερο διπλό. Old fashion ιεροτελεστίες και τάματα 40plus σε νερά θολωμένα, απομεινάρια από κάποτε μονοθεϊσμούς. Τελευταίο, γωνιακό σκαμπώ, τρία παγάκια, στάχτες έξω από το τασάκι, ο dj μόλις είχε χαμηλώσει τα φώτα και ψήλωνε το Love΄s Name. Σκάρτα πενήντα τετραγωνικά, δέκα τραπέζια όλα κι όλα εκτός από την μπάρα, μια χαρά αρκούσαν πέντε στιχάκια ψέμματα για να τα φωτίζουν. I never trusted happiness.. Να λάμπει ο τόπος αρκούσαν.

28.01.2013 | 14:30

με περίμενες με την πλάτη στην εξώπορτα

26.01.2013 | 15:45

Βαρύθυμος περπατούσα, με τα μάτια μισόκλειστα.

25.01.2013 | 21:06

Αλέκο όλα τα φροϋδικά όνειρα είναι ξεσπάσματα άγχους.

25.01.2013 | 03:19

Γράφει το βρακί του darth

Είναι ένας τύπος στο γραφείο που έρχεται καθημερινά με μάσκα και αναπνευστήρα. Λέει ότι είναι ψάρι. Εκτός από αυτό φαίνεται μια χαρά τύπος. Κάθεται με το λάπτοπ στα πλακάκια της τουαλέτας και κάθε τόσο μπαίνει στη ντουζιέρα και βρέχεται. Δεν πολυμιλάει, όταν θέλει να μας πει κάτι, στέλνει email ή περνάει από τα γραφεία μας και κολλάει στις οθόνες μας κίτρινα ποστ ιτ. Ακόμη κι αν δεν τον έχουμε δει, βλέπουμε τις λιμνούλες που σχηματίζονται από το νερό δίπλα στα γραφεία μας και καταλαβαίνουμε ότι είναι τα δικά του ποστ ιτ.

24.01.2013 | 17:12

Από τα μούτρα του George Le Nonce

 

Ωραίο είναι, δεν μπορώ να πω.

Κάπως φθαρμένα, βέβαια, τα έπιπλα

τα μπράτσα του καναπέ σχεδόν κατεστραμμένα

αλλά ωραίο το έχεις το σπίτι σου

γιε μου,

καθαρό, τακτοποιημένο.

24.01.2013 | 13:10

Γράφει ο kapakapamoiris

Ανέκαθεν εκεί ζούσε ο κύριος Δ5. Στο Δ5. Μπήκε στο διαμέρισμα, λέγαν οι παλιοί της οικοδομής, ταυτόχρονα με τα κουφώματα. Σχεδόν πριν δώσει η ΔΕΗ ρεύμα. Εγώ ήρθα μετά.

Κόντευε ογδόντα. Λίγα μαλλιά, άσχημα βαμμένα. Κατά τα άλλα στεκόταν μια χαρά. Σωματικά εννοώ. Στο σπίτι του δεν έχει μπει ποτέ κανείς. Από πού πήρε σύνταξη, πού δούλεψε, που ζούσε πριν το Δ5 (αν υπήρχε ζωή πριν το Δ5) δεν ήξερε κανείς. Αν έχει ή είχε κάποιον συγγενή, αληθινό δηλαδή, δεν ήξερε κανείς.

23.01.2013 | 13:10

Χαμογελώντας

20.01.2013 | 15:43

Γράφει το πορτατίφ

-μια μέρα θα σε πάρω απ' το χέρι και θα σε πάω στο πέραμα εκεί, αφού πιούμε έναν εσπρέσο μονό σκέτο και καπνίσουμε ένα τσιγάρο στα όρθια θα πάρουμε μια βαθιά ανάσα με τέλειο συγχρονισμό κι ύστερα θα μπούμε στο ναυπηγείο μέσα
18.01.2013 | 12:15

Aπό το kospanti

Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι μην χάσω τα δόντια μου. Δεν ξέρω τι λάθος κάνω, πάντα τα φρόντιζα. Μάλλον ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι μην χάσω τους ανθρώπους μου. Κι αυτούς τους φρόντιζα. Μόλις έπλυνα τη φάτσα μου και βούρτσισα τα δόντια μου, κοιτάζοντας τον καθρέφτη, βλέποντας το πρόσωπό μου, φιλοσοφώντας πάνω στον φόβο. Γιατί ετοιμάζομαι; «Θέλω να σε πάω κάπου. Θα δεις!» είπε στο τηλέφωνο ο φίλος μου, ο Μάκης, σολίστ κλασσικής κιθάρας. Μια στοίβα πτυχία ωδείων, ώρες ατέλειωτες, ώρες χαμένες. Δεν έχει να πάρει τσιγάρα.

stenos400x400

thumbnail FP banner 400x400 GR

 

seajets superRunner