Σε δήλωσή του έξω από την 10 Ντάουνινγκ Στριτ , ο Στάρμερ εμφανίστηκε ιδιαίτερα συγκινημένος. Τόνισε ότι κάθε απόφαση που έλαβε κατά τη διάρκεια της θητείας του είχε ως μοναδικό γνώμονα «το συμφέρον της χώρας που αγαπά». Παράλληλα, ευχαρίστησε δημόσια τη σύζυγό του, Βικτώρια, την οποία χαρακτήρισε «βράχο» και σταθερό στήριγμα σε όλη την πολιτική του διαδρομή.
Ο απερχόμενος πρωθυπουργός αναφέρθηκε επίσης στην οικογένειά του, δηλώνοντας ότι επιθυμεί πλέον να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στα παιδιά του και να είναι «ο καλύτερος πατέρας» που μπορεί. Η συναισθηματική αυτή αναφορά θεωρήθηκε από πολλούς ως ένδειξη του προσωπικού βάρους που συνεπάγεται η άσκηση της πρωθυπουργίας.
Παρότι παραιτείται, ο Στάρμερ θα παραμείνει προσωρινά στη θέση του πρωθυπουργού έως ότου το κόμμα των Εργατικών εκλέξει νέο ηγέτη. Όπως ανακοίνωσε, έχει ζητήσει από τα αρμόδια όργανα του κόμματος να ολοκληρώσουν τη διαδικασία πριν από την επανέναρξη των εργασιών του Κοινοβουλίου τον Σεπτέμβριο.
Η παραίτηση ανοίγει πλέον την κούρσα διαδοχής στους Εργατικούς. Μεταξύ των πιθανών διεκδικητών της ηγεσίας ξεχωρίζει ο Άντι Μπέρναμ ο οποίος κέρδισε πρόσφατα την αναπληρωματική εκλογή στην περιφέρεια Makerfield και αναμένεται να ορκιστεί σήμερα βουλευτής στο Ουέστμινστερ.
Οι επόμενες εβδομάδες αναμένονται καθοριστικές για το μέλλον της κυβέρνησης και της ηγεσίας των Εργατικών, καθώς το κόμμα καλείται να επιλέξει τον άνθρωπο που θα οδηγήσει τη χώρα στην επόμενη πολιτική περίοδο.
Η διαδικασία εκλογής νέου ηγέτη γίνεται σε δύο βασικά στάδια: υποψηφιότητες και ψηφοφορία.
- Ποιοι μπορούν να είναι υποψήφιοι;
- Πρέπει να είναι βουλευτές του Εργατικού Κόμματος (Labour MPs).
- Χρειάζονται την υποστήριξη τουλάχιστον του 20% των Εργατικών βουλευτών στη Βουλή των Κοινοτήτων. Σήμερα αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 81 βουλευτές.
- Επιπλέον πρέπει να εξασφαλίσουν στήριξη είτε από το 5% των τοπικών κομματικών οργανώσεων (CLPs) είτε από συνδεδεμένες οργανώσεις και συνδικάτα του κόμματος.
- Ποιος οργανώνει την εκλογή;
Η διαδικασία οργανώνεται από την Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή του κόμματος (National Executive Committee – NEC), η οποία καθορίζει το χρονοδιάγραμμα και τους κανόνες της αναμέτρησης.
- Ποιοι ψηφίζουν;
Ψηφίζουν:
- τα μέλη του Εργατικού Κόμματος,
- τα συνδεδεμένα μέλη μέσω των συνδικάτων και άλλων οργανώσεων που έχουν δικαίωμα συμμετοχής.
- Πώς γίνεται η ψηφοφορία;
Χρησιμοποιείται το σύστημα «ένα μέλος – μία ψήφος» (One Member One Vote) με προτιμησιακή ψήφο (Alternative Vote):
- Οι ψηφοφόροι κατατάσσουν τους υποψηφίους κατά σειρά προτίμησης (1, 2, 3 κ.λπ.).
- Αν κανείς δεν ξεπεράσει το 50% στην πρώτη καταμέτρηση, ο τελευταίος αποκλείεται και οι δεύτερες προτιμήσεις του μεταφέρονται στους υπόλοιπους.
- Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι κάποιος να συγκεντρώσει πάνω από 50%.
Αιτίες για την αντικατάσταση του Στάρμερ
Οι βουλευτές των Εργατικών που επιθυμούν την αποχώρηση του Κιρ Στάρμερ φαίνεται να κινούνται κυρίως από πέντε λόγους:
- Κατάρρευση της δημοτικότητας
Πολλοί βουλευτές φοβούνται ότι υπό τον Στάρμερ θα χάσουν τις έδρες τους στις επόμενες εκλογές. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σημαντική φθορά της κυβέρνησης και άνοδο αντιπάλων κομμάτων, ιδιαίτερα του Νάιτζελ Φάρατζ και του Reform UK.
- Έλλειψη σαφούς πολιτικού οράματος
Ο Στάρμερ κέρδισε τις εκλογές του 2024 ως σοβαρός και αξιόπιστος διαχειριστής. Όμως αρκετοί βουλευτές θεωρούν ότι η κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει ένα συνεκτικό σχέδιο για την οικονομία, το κόστος ζωής και τις δημόσιες υπηρεσίες.
- Η αίσθηση ότι δεν εμπνέει πλέον τη βάση του κόμματος
Πολλοί ακτιβιστές και μέλη των Εργατικών θεωρούν ότι ο Στάρμερ είναι υπερβολικά τεχνοκρατικός και προσεκτικός. Αντίθετα, ο Άντι Μπέρναμ εμφανίζεται ως πολιτικός που μπορεί να επικοινωνήσει πιο άμεσα με τους παραδοσιακούς εργατικούς ψηφοφόρους.
- Τα εκλογικά αποτελέσματα και οι εσωκομματικές εξεγέρσεις
Οι κακές επιδόσεις σε τοπικές εκλογές και η αυξανόμενη εσωκομματική αμφισβήτηση έπεισαν πολλούς ότι η κατάσταση δεν πρόκειται να βελτιωθεί. Ορισμένοι υπουργοί και στελέχη θεωρούν πλέον την αποχώρησή του αναπόφευκτη.
- Η άνοδος του Άντι Μπέρναμ ως εναλλακτικής λύσης
Σε πολλές περιπτώσεις δεν πρόκειται απλώς για απόρριψη του Στάρμερ αλλά για πίστη ότι ο Μπέρναμ μπορεί να επανασυνδέσει το κόμμα με τις βιομηχανικές περιοχές της βόρειας Αγγλίας και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικότερα το Reform UK. Η πρόσφατη εκλογική του επιτυχία ενίσχυσε σημαντικά αυτή την άποψη.
Εκτιμάται ότι βαθύτερος λόγος δεν είναι κάποια συγκεκριμένη πολιτική διαφωνία. Οι περισσότεροι βουλευτές δεν θεωρούν τον Στάρμερ υπερβολικά αριστερό ή υπερβολικά κεντρώο. Το βασικό τους άγχος είναι ότι δεν πιστεύουν πλέον πως μπορεί να κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Στη βρετανική πολιτική, όταν ένας ηγέτης θεωρηθεί «εκλογικά βάρος», η πίεση για αντικατάσταση γίνεται συνήθως ακατανίκητη.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι μέχρι πριν από λίγες ημέρες ο ίδιος ο Στάρμερ δήλωνε ότι θα έδινε μάχη σε οποιαδήποτε εσωκομματική αναμέτρηση.
Top of Form
Bottom of Form
