Ν.2971/2001 περί Αιγιαλού και Παραλίας:
Αιγιαλός: Η ζώνη ξηράς που βρέχεται από τη θάλασσα από τις μεγαλύτερες και συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων της. Επιπροσθέτως Αιγιαλό αποτελούν οι βράχοι, οι απόκρημνες ακτές ή τα κρηπιδώματα, διότι επικρατεί η αντίληψη ότι αιγιαλός είναι η περιβάλλουσα τη θάλασσα αμμώδης λωρίδα γης. Η ελεύθερη πρόσβαση του από το κοινό δεν είναι επιταγή της φύσης αλλά επιταγή του νόμου. Επομένως κακώς συντηρείται το φαινόμενο σε πολλές περιοχές της χώρας οι ακτές να είναι κατατμημένες σε ιδιωτικές επαύλεις και δίχως πρόσβαση από το κοινό. (Αλεξόπουλος., 2009).
Παραλία: Η ζώνη ξηράς που προστίθεται στον αιγιαλό, καθορίζεται δε σε πλάτος μέχρι 50μ. από την οριογραμμή του αιγιαλού, προς εξυπηρέτηση της επικοινωνίας της ξηράς με τη θάλασσα και αντίστροφα. O αιγιαλός και η παραλία είναι κοινόχρηστα. Προϋποθέτει τη χωρίς εμπόδια πρόσβαση κάθε ατόμου στον αιγιαλό. Ο Αιγιαλός και Παραλία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να περιφράσσεται, παρά μόνο για πολεμικούς, στρατιωτικούς σκοπούς.
Παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού –παραλίας
Είναι δυνατή η παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού σε ιδιώτες για την άσκηση δραστηριοτήτων, που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού (όπως εκμίσθωση θαλάσσιων μέσων αναψυχής, καθισμάτων, ομπρελών,λειτουργία τροχηλάτου αναψυκτηρίου κ.λ.π.) και δεν επέρχεται αλλοίωση στη φυσική μορφολογία και στα βιοτικά στοιχεία τους, καθώς επίσης και για την εξυπηρέτηση υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος. Ο πολίτης λοιπόν αν δεν θέλει να καθίσει σε ξαπλώστρες της παραχωρημένης-ενοικιασμένης παραλίας και να την πληρώσει ή να παραγγείλει καφέ, μπορεί να καθίσει στην άμμο, δίπλα σε αυτές και κανείς δεν μπορεί να του απαιτήσει να φύγει.
