Η επιστολή αναφέρει:
Άκουσα με θλίψη κ. Υπουργέ της Παιδείας να λέτε στη συγκέντρωση που έγινε στην Καλλιθέα: "Τα Θρησκευτικά η ώρα του παιδιού είναι. Αυτή είναι η πραγματικότητα". Λάθος πληροφόρηση έχετε κ. Υπουργέ. Σίγουρα στα Θρησκευτικά αλλά και σε όλα τα μαθήματα υπάρχουν καθηγητές και καθηγήτριες που δεν ανταποκρίνονται στα "θέλω" των παιδιών. Δε μου αρέσει να ωραιοποιώ τα πράγματα. Σε όλους του κλάδους υπάρχουν συνάδελφοι με ακραίες συμπεριφορές και αντιλήψεις . Σας προκαλώ όμως κ. Υπουργέ να κάνετε μία έρευνα στις Διευθύνσεις της Δευτεροβάθμιας και εκεί θα διαπιστώσετε ότι άλλη είναι η εικόνα που έχουν για τα Θρησκευτικά και τους θεολόγους οι κατά τόπους εκπαιδευτικές κοινότητες.
Να ρωτήσετε κ. Υπουργέ το ποσοστό των θεολόγων που χρησιμοποιούν τις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας στη Διδακτική πράξη .
Να πληροφορηθείτε κ. Υπουργέ για τις διακρίσεις των θεολόγων καθηγητών και καθηγητριών στις διάφορες καινοτόμες δράσεις, προγράμματα και δραστηριότητες.
Υπηρετώ κοντά μια δεκαετία ως σχολικός σύμβουλος και έχω επισκεφθεί 300 περίπου σχολεία της νησιωτικής και ηπειρωτικής Ελλάδας. Από τα Ψαρά, τη Λήμνο και την Ικαρία μέχρι την Καστοριά τη Φλώρινα και την Αριδαία. Αυτό που διαπίστωσα στα περισσότερα είναι ότι το μάθημα των Θρησκευτικών είναι η ΩΡΑ του ΠΑΙΔΙΟΥ... είναι η ώρα που το παιδί πολλές φορές βρίσκει νόημα στο να βρίσκεται στο σχολείο.
Ανδρέας Χ. Αργυρόπουλος
Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτ.Μακεδονίας
