Η ύπαρξη «προστατευόμενων» αγροτικών προϊόντων είναι σημαντικό όπλο στα χέρια των αγροτών που βρίσκονται σε περιοχές των οποίων τα προϊόντα εντάσσονται στην σχετική κατηγορία. Αυτό γιατί τα προστατεύει ουσιαστικά από τον ανταγωνισμό και τα κατατάσσει ντε φάκτο στην κατηγορία των μοναδικών προϊόντων.
Η Λέσβος έχει προστατεύομενα αγροτικά προϊόντα, σαν την φέτα, το κασέρι Ερεσού, το λαδοτύρι. Μαζί με το καλαθάκι από τη Λήμνο μπορούν να αποτελέσουν ένα δυναμικό «μείγμα» μοναδικών τυροκομικών προϊόντων με πολλές προοπτικές στην εθνική αλλά και ευρωπαϊκή και θα λέγαμε και διεθνή αγορά. Αρα λοιπόν, η όσο το δυνατό μεγαλύτερη προστασία τους είναι επιβεβλημένη και αναγκαία.
Αλλά μέχρι εκεί και για να μη... παραμυθιαζόμαστε μεταξύ μας:
Το να ισχυρίζεται κάποιος/α ότι είναι ότι «αποτελεί ένα τεράστιο πλήγμα για την κτηνοτροφία των νησιών μας, τεράστιο πλήγμα για την οικονομία της Λέσβου και της Λήμνου» το γεγονός ότι το λαδοτύρι και το καλαθάκι δεν περιλαμβάνονται «στα προτεινόμενα προϊόντα που θα προστατεύονται στην εμπορική συμφωνία της Ε.Ε. με τις ΗΠΑ» είναι τουλάχιστον κοροϊδία για τους παραγωγούς πρώτα και κύρια, αλλά και για όλο τον υπόλοιπο κόσμο.
Οχι γιατί δεν πρέπει να γίνουν προσπάθειες για να ενταχθούν στον σχετικό κατάλογο, κάτι που με βάση τις πληροφορίες μας οι υπηρεσίες του υπουργείου το ...κυνηγάνε, αλλά κυρίως γιατί αυτός ο ισχυρισμός υπονοεί ότι ο κίνδυνος για το λαδοτύρι μας, αλλά και το καλαθάκι, είναι ότι θα μείνουν....απροστάτευτα στην Αμερική, ενώ (θα λέγαμε εμείς επεκτείνοντας αυτόν τον συλλογισμό) τα δύο αυτά προϊόντα μας, έχουν ... ήδη κατακτήσει την Ελληνική και την Ευρωπαϊκή αγορά.
Πλήγμα λοιπόν δεν είναι αν το λάδοτύρι και το καλαθάκι δεν θα προστατεύονται στην... Αμερική, πλήγμα είναι ότι τόσα χρόνια τα μοναδικά αυτά προϊόντα μας βρίσκονται στον πάτο του καταλόγου της κατανάλωσης των τυροκομικών, στην Ελλάδα (για να μην μιλήσουμε για την Ευρώπη) που ήδη προστατεύονται.
Πηγή: mplokia.gr
