Βρίσκεστε εδώ:Αρχική>>Λήμνος>>Εγκατάσταση τεχνητών φωλιών για την ενίσχυση των πληθυσμών της Τυτώ στη Λήμνο

the roots web banners 06

Εγκατάσταση τεχνητών φωλιών για την ενίσχυση των πληθυσμών της Τυτώ στη Λήμνο
29.03.2024 | 19:00

Εγκατάσταση τεχνητών φωλιών για την ενίσχυση των πληθυσμών της Τυτώ στη Λήμνο

Συντάκτης:  Παναγιώτης Σκαπέτης
Κατηγορία: Λήμνος

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε ακόμα μια δράση στο πλαίσιο του έργου «Διατήρηση και ενίσχυση της βιοποικιλότητας στα αγροοικοσυστήματα της Λήμνου», το οποίο συγχρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη και υλοποιείται από το MedINA.

Μετά τη δημιουργία φυτώριου άγριας βαλανιδιάς σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Ρεπανιδίου Λήμνου, σειρά είχε η προστασία και η ενίσχυση των πληθυσμών της κουκουβάγιας Τυτώ (Tyto alba), η οποία αποτελεί τον καλύτερο σύμμαχο τον αγροτών, μέσω της εγκατάστασης τεχνητών φωλιών!

TytoA.Kavaleri

Μια Τυτώ (Tyto alba) στην περιοχή της Άτσικής στη Λήμνο! © Αθηνά Καβαλέρη / MedINA.

Στη Λήμνο, η παρουσία της Τυτώ έχει επιβεβαιωθεί από τη βιβλιογραφία αλλά και από προηγούμενα έργα του MedINA στο νησί, όπως το Terra Lemnia, ενώ σημαντικό ρόλο είχαν και οι συνεντεύξεις με μέλη της τοπικής κοινότητας. Εντούτοις, και όπως σημειώνει ο Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Βιολογίας Πατρών, κ. Γιώργος Μήτσαινας, η ερευνητική ομάδα του οποίου έχει μελετήσει τις διατροφικές συνήθειες του είδους στη Λήμνο, «η αύξηση της τουριστικής πίεσης στο νησί, μειώνει τις διαθέσιμες θέσεις φωλιάσματος στη Λήμνο καθώς πολλά πρώην ερείπια μπαίνουν σε διαδικασία αναστήλωσης».

Σε μια προσπάθεια ενίσχυσης των πληθυσμών του είδους σε περιοχές που απαντάται, το MedINA, σε συνεργασία με τον Οργανισμό για τη Διαχείριση και Διατήρηση της Βιοποικιλότητας στα Αγροτικά Οικοσυστήματα «ΤΥΤΩ», εγκατέστησε έξι τεχνητές φωλιές σε τέσσερα χωριά της Λήμνου, σε συνεργασία και επικοινωνία με μέλη της τοπικής κοινότητας (Χάρτης 1).

Χάρτης 1. Οι τέσσερις ευρύτερες περιοχές εγκατάστασης των φωλιών για την Tyto alba στο πλαίσιο του έργου «Διατήρηση και ενίσχυση της βιοποικιλότητας στα αγροοικοσυστήματα της Λήμνου».

Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, οι τεχνητές φωλιές είναι ένα από τα καλύτερα διαχειριστικά μέτρα για την ενίσχυση των πληθυσμών της Tyto alba. Μάλιστα, φαίνεται πως οι τεχνητές φωλιές προτιμώνται μερικές φορές από το είδος έναντι φυσικών τοποθεσιών! [1].

Το προσεχές διάστημα, η ομάδα του MedINA θα βρεθεί και πάλι στη Λήμνο για να παρακολουθήσει την εξέλιξη της κατοίκησης των φωλιών από τυτούδες! Ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα έχουμε την πρώτη επιτυχημένη αναπαραγωγή του είδους στις φωλιές μας!

Τι γνωρίζουμε για την Τυτώ;

Στην Ελλάδα, η Τυτώ καταγράφεται και αναπαράγεται τόσο στην ηπειρωτική όσο και στη νησιωτική χώρα. Είναι πουλί της υπαίθρου και εντοπίζεται συνήθως κοντά σε αγροτικές εκτάσεις ή λιβάδια, στα οποία εμφανίζονται και διάσπαρτα δέντρα.

Διαθέτοντας μακριές, φαρδιές φτερούγες που της επιτρέπουν να ελίσσεται και να στρίβει απότομα, η Τυτώ είναι δεινός θηρευτής, αν και βασίζεται περισσότερο στην ακοή παρά στην όρασή της! Παράλληλα, εξειδικεύεται στο κυνήγι στο έδαφος και σχεδόν όλη η τροφή της αποτελείται από μικρά θηλαστικά.

Χαρακτηριστικό της είναι ότι μετά την κατανάλωση της λείας της, αποβάλει μέσω εμεσμάτων (πέλετ) το σύνολο όσων δεν μπορεί να χωνέψει, κυρίως δηλαδή τα κρανία και τα κόκκαλα, επιτρέποντας έτσι την εξονυχιστική ανάλυση της διατροφικής οικολογίας. Όταν οι ερευνητές εντοπίζουν μια φωλιά, πραγματοποιείται συλλογή των εμεσμάτων και ακολουθεί η ανάλυσή τους στο εργαστήριο, χρησιμοποιώντας στερεοσκόπιο και κλείδες προσδιορισμού βάσει των χαρακτηριστικών των κρανιών (extra hint: η μορφολογία του κρανίου, αλλά και των χαρακτηριστικών αυτού, όπως η μορφολογία της σιαγόνας, αποτελούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα διάκρισης των θηλαστικών).

Στη χώρα μας, οι διατροφικές συνήθειες του είδους είναι καλά μελετημένες, με διαθέσιμες έρευνες να υπάρχουν τόσο για την ηπειρωτική (Θεσσαλία, Έβρος, Λίμνη Ισμαρίδα, Αττική) όσο και για τη νησιωτική Ελλάδα (Κύθηρα, Αστυπάλαια, Κως, Εύβοια, κ.ά.). Βασικά είδη της λείας της, είναι κυρίως Τρωκτικά (ποντίκια, αρουραίοι, μυωξοί) αλλά και Ευλιπότυφλα (μυγαλές, τυφλοπόντικες) [2, 3, 4].

Αυτό καθιστά την Τυτώ ένα από τα πιο πολύτιμα, από οικονομικής άποψης, ζώα άγριας πανίδας για τη γεωργία, καθώς η συμβολή της στον έλεγχο των τρωκτικών είναι εξαιρετικά αποτελεσματική και πολύ καλύτερη για το περιβάλλον από τη χρήση ποντικοκτόνων. Σε έργα ολοκληρωμένης διαχείρισης αγροτικών περιοχών, η χρήση τρωκτικοκτόνων για την καταπολέμηση επιζήμιων ειδών, αντικαταστάθηκε από την εγκατάσταση τεχνητών φωλιών η οποία έχει αποδειχθεί ότι είναι μια λιγότερο δαπανηρή μέθοδος [5].

Ευχαριστίες:

Ευχαριστούμε τους Νίκο Κατακουζηνό αλλά και Τάσο Kοθάλη από το χωρίο των Καμινιών, την Αθηνά Καβαλέρη από την Ατσική, τον Νίκο Κωστάκη από το Κοντοπούλι, καθώς και τον κοινοτάρχη του χωρίου Σαρδών για την συνεργασία τους κατά τη διάρκεια των εργασιών πεδίου. Ευχαριστούμε ιδιαιτέρως και τον μαραγκό Παναγιώτη Μπολίμο για το μεράκι του κατά τη διάρκεια κατασκευής των φωλιών.

Βιβλιογραφία:

  1. Meyrom K., Motro Y., Leshem Y. Aviel S. Izhaki I. Argyle F.; Charter M. 2009. Nest-Box use by the Barn Owl Tyto alba in a Biological Pest Control Program in the Beit She’an Valley, Israel. Ardea. 97 (4): 463–467. DOI:10.5253/078.097.0410.
  2. Bontzorlos V., Peris S., Vlachos C., Bakaloudis D. 2005. The diet of Barn Owl in the Aagricultural landscapes of central Greece. Folia Zoologica, 54(1–2):99–110.
  3. Kiamos Ν., Lymberakis P., Rallis G. & Poulakakis N. 2019. Barn Owl (Tyto alba) prey in Evros (Greece) and the discovery of a new mammal for the Greek fauna, Journal of Natural History, 53:27-28, 1691-1705, DOI: 10.1080/00222933.2019.1658820.
  4. Βαρβέρη Α., Σμυρίλιου-Ζέρβα Μ, Καρέττα Χ., Ηλιόπουλος Γ., Μήτσαινας Γ. 2021. Πρώτα αποτελέσματα από την καταγραφή της πανίδας των μικροθηλαστικών τη Λήμνου μέσω της ανάλυσης εμεσμάτων της Τυτώς (Tyto alba). Πρακτικά 10ου Συνέδριου της Ελληνικής Οικολογικής Εταιρείας, 14-17 Οκτωβρίου 2021, Ιωάννινα.
  5. Paz A., Jareño D., Arroyo L., Viñuela J., Arroyo B., Mougeot F., Luque-Larena J. J., Fargallo J. A. 2013. Avian predators as a biological control system of common vole (Microtus arvalis) populations in north-western Spain: experimental set-up and preliminary results. Pest Management Science. 69 (3): 444–450. DOI:10.1002/ps.3289.

Πηγή: med-ina.org

Ακολουθήστε το limnosfm100.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Μοιραστείτε το

stenos400x400

Digilust banner

 

youtube channel