Η κ. Μπανάβου, έχοντας διαγράψει μια αξιοσημείωτη πορεία στον κλάδο πριν δημιουργήσει τη δική της επιχείρηση, εστίασε στη σημασία της ανάδειξης των τοπικών προϊόντων της Λήμνου μέσα από την επαγγελματική κουζίνα. Όπως εξήγησε η ίδια, η ταβέρνα που διατηρεί στο νησί λειτουργεί ως πρεσβευτής της λημνιακής γης, καθώς η οικογένειά της ασχολείται ενεργά με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, παράγοντας μια μεγάλη γκάμα πρώτων υλών που φτάνουν απευθείας στο πιάτο του επισκέπτη.
Η σεφ αναφέρθηκε εκτενώς στα εξαιρετικά προϊόντα του νησιού, σημειώνοντας ότι χρησιμοποιεί δικά τους άλευρα για το ψωμί, ελαιόλαδο, αλλά και παραδοσιακά όσπρια όπως ο «άφκος» –που αποτελεί τη λημνιακή φάβα– και το αστρομίτικο φασολάκι, το οποίο καταβάλλονται προσπάθειες να καθιερωθεί ως προϊόν ΠΟΠ. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα τυροκομικά προϊόντα της μονάδας τους, τα οποία παρασκευάζονται από το γάλα των προβάτων του αδερφού της, με όλες τις διαδικασίες να είναι ενταγμένες σε αυστηρά προγράμματα βιολογικής πιστοποίησης. Παράλληλα, η κ. Μπανάβου εξήρε την ανάπτυξη της ελαιοκομίας στη Λήμνο, κάνοντας ειδική μνεία στο διεθνώς βραβευμένο ελαιόλαδο του «Κτήματος Όλον» της οικογένειας Λασκαρίδη, το οποίο χαρακτήρισε ως «λάδι φάρμακο».
Κλείνοντας, η Λημνιά σεφ υπογράμμισε ότι τα νησιά δεν είναι μόνο τουριστικοί προορισμοί αλλά τόποι ζωντανής παραγωγής που χρειάζονται ουσιαστική στήριξη από την πολιτεία. Τόνισε πως η γαστρονομία μιας περιοχής βασίζεται στον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα και πως ο ρόλος των μαγείρων είναι να δίνουν ταυτότητα σε αυτά τα προϊόντα, μετατρέποντας τον τόπο τους σε ένα διεθνές γαστρονομικό σημείο αναφοράς. Παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι η διαδικασία της ιδιοπαραγωγής και της τήρησης των υψηλών προτύπων ποιότητας απαιτεί τεράστιο κόπο και προσωπική ενασχόληση, καταρρίπτοντας τον μύθο ότι η επιτυχία έρχεται «με ένα μαγικό ραβδάκι».
