Ο κ. Παρασκευαΐδης αναδεικνύει τόσο την εθνική όσο και την ευρωπαϊκή διάσταση του προβλήματος, τονίζοντας τις σοβαρές επιπτώσεις στο φρόνημα των ακριτών αλιέων και την καταστροφή του θαλάσσιου οικοσυστήματος από τις τουρκικές ανεμότρατες.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Βουλευτής καταθέτει συγκεκριμένη νομική πρόταση για την επανένταξη των καταργηθέντων άρθρων 399 και 400 στον Ποινικό Κώδικα, ώστε να προβλέπονται ξανά αυστηρές ποινές φυλάκισης και κατασχέσεις σκαφών για τους παραβάτες. Παράλληλα, καλεί την Κυβέρνηση να αξιοποιήσει το ευρωπαϊκό πλαίσιο και την επικείμενη αναθεώρηση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας, ασκώντας πίεση για την υπογραφή της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) από την πλευρά της γείτονος χώρας.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης που συνυποβάλλεται προς τους αρμόδιους Υπουργούς:
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον Υπουργό:
-
Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κο Μαργαρίτη Σχοινά
-
Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, κο Βασίλη Κικίλια
-
Δικαιοσύνης, κο Γιώργο Φλωρίδη
-
Εξωτερικών, κο Γιώργο Γεραπετρίτη
Θέμα: Παράνομη αλιεία από τουρκικά αλιευτικά στο Αιγαίο και ανάγκη ουσιαστικής αξιοποίησης του ευρωπαϊκού πλαισίου για την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων
Κύριοι Υπουργοί,
Σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις της ηγεσίας του Υπουργείου Ναυτιλίας, τέθηκε στον αρμόδιο Ευρωπαίο Επίτροπο το μείζον ζήτημα που αφορά τους Έλληνες αλιείς, την προκλητική συμπεριφορά των Τούρκων γειτόνων μας σχετικά με την παράνομη κατ’ επάγγελμα αλιεία εντός των χωρικών μας υδάτων ακόμη και σε απόσταση 1 μιλίου από τις ακτές των νησιών μας, τη μη τήρηση του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS) και την αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, ζήτημα εθνικής σημασίας το οποίο έχω εκθέσει προς την Κυβέρνηση με την υπ’ αριθμ. 6339/20-8-2024 ΕΡΩΤΗΣΗ μου στη Βουλή, χωρίς ωστόσο μέχρι σήμερα να έχει επιλυθεί το πρόβλημα και αναγκάζομαι να επανέλθω.
Παρότι η Κοινή Αλιευτική Πολιτική (ΚΑΠ) και η διεθνής εκπροσώπηση εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αυτό δεν συνεπάγεται την απαλλαγή της Ελληνικής Κυβέρνησης από τις δικές της εθνικές ευθύνες. Η απλή ενημέρωση των ευρωπαϊκών θεσμών δεν αρκεί για την προστασία των αλιέων μας, ιδιαίτερα στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, όπως η Λέσβος και η Λήμνος, που υφίστανται καθημερινά τις συνέπειες της τουρκικής παραβατικότητας.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπραγματεύεται τις Συμφωνίες Σύμπραξης Βιώσιμης Αλιείας με τρίτες χώρες. Ωστόσο, η Τουρκία παραμένει τυπικά υποψήφια προς ένταξη χώρα. Στο πλαίσιο αυτό, και ενόψει της συζήτησης για την αναθεώρηση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας, η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα και την υποχρέωση θεωρώ να ασκήσει βέτο ή να θέσει αυστηρούς όρους, απαιτώντας να ανοίξει το κεφάλαιο για την Αλιεία και υπενθυμίζοντας ότι αποτελεί υποχρέωση των υποψηφίων κρατών η υπογραφή και κύρωση της UNCLOS.
Επιπλέον, οφείλουμε να μην ξεχνάμε ότι η Κοινή Αλιευτική Πολιτική προβλέπει αυστηρές υποχρεώσεις –και κυρώσεις– και για τα ίδια τα κράτη-μέλη, σε περίπτωση που αποτύχουν να προστατεύσουν τα αποθέματά τους ή αδρανούν απέναντι στην παράνομη αλιεία στα χωρικά τους ύδατα.
Η Κυβέρνηση δεν μπορεί να «νίπτει τας χείρας της» περιμένοντας αυτόματες λύσεις από τις Βρυξέλλες, χωρίς να διεκδικεί δυναμικά τη συμμόρφωση της Τουρκίας με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς κανόνες, αλλά να συνεχίζει ανενόχλητη και χωρίς ποινικές και οικονομικές συνέπειες την κλοπή του αλιευτικού πλούτου των χωρικών μας υδάτων, την περιβαλλοντική καταστροφή των βυθών της παράκτιας ζώνης με τα αλιευτικά εργαλεία των Τουρκικών Ανεμοτρατών, που ψαρεύουν προκλητικά ενίοτε και σε 1 μίλι, από τις ελληνικές ακτές των νησιών μας!!!!, αφού γνωρίζουν ήδη ότι από το έτος 2019 με την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα καταργήθηκαν τα άρθρα 399 & 400 που προέβλεπαν ποινές φυλάκισης και κατάσχεση σκάφους και αλιευτικού εξοπλισμού, για την κατ’ επάγγελμα αλιεία αλλοδαπών εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.
Σημειώνω ότι οι διατάξεις των άρθρων 399 & 400 του Παλαιού Ποινικού Κώδικα λειτουργούσαν Αποτρεπτικά και μετά την κατάργηση τους το 2019, επιτάθηκε το φαινόμενο της εντός χωρικών υδάτων παράνομης κατ’ επάγγελμα αλιείας αλλοδαπών, αφού δεν υφίστανται ουσιαστικές συνέπειες, επισημαίνοντας δε και την εθνική διάσταση του θέματος, αφού παράλληλα πλήττεται και το φρόνημα των Ελλήνων ακριτών ψαράδων, που νιώθουν απροστάτευτοι εντός των ελληνικών υδάτων, αλλά και το κύρος της Ελληνικής Δημοκρατίας που εμφανίζεται ανίσχυρη να προστατεύσει τα χωρικά της ύδατα και τον εντός αυτής αλιευτικό πλούτο.
Κατόπιν των ανωτέρω, οι κ.κ. Υπουργοί,
ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ
-
Προτίθεστε, κατά τις επικείμενες διαπραγματεύσεις για την αναθεώρηση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας, να απαιτήσετε το άνοιγμα του κεφαλαίου για την Αλιεία, θέτοντας ως απαράβατο όρο την προσχώρηση της Τουρκίας στη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS);
-
Σε ποιες άμεσες εθνικές ενέργειες προτίθεστε να προβείτε για την αποτροπή των τουρκικών αλιευτικών που παραβιάζουν τα εθνικά χωρικά μας ύδατα και καταστρέφουν και κλέβουν τα αλιευτικά αποθέματα στο Ανατολικό Αιγαίο, πέραν της απλής «ενημέρωσης» του αρμόδιου Ευρωπαίου Επιτρόπου;
-
Έχει ζητηθεί επισήμως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η επιβολή συγκεκριμένων κυρώσεων προς την Τουρκία για την ανοχή και την ενθάρρυνση της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας (IUU fishing) εις βάρος κράτους-μέλους της ΕΕ;
-
Προτίθεστε να αναλάβετε νομοθετική Πρωτοβουλία, ώστε να επανενταχθεί και πάλι στον νέο Ποινικό Κώδικα με αυστηρές ποινές, η κατ’ επάγγελμα αλιεία αλλοδαπών, εντός χωρικών υδάτων της χώρας, ώστε να προστατευθεί ο αλιευτικός πλούτος από την πειρατεία των Τουρκικών αλιευτικών σκαφών;
Ο Ερωτών Βουλευτής
Παναγιώτης Παρασκευαΐδης
