Η υπόθεση αυτή συνδέεται με τις παλιές αγροτικές διανομές οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από το ελληνικό κράτος μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών, στο πλαίσιο της αποκατάστασης των προσφύγων και των ακτημόνων.
Στη Λήμνο, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν διαθέσιμα αυτή τη στιγμή, καταγράφονται περισσότερες από 40 αγροτικές διανομές, αριθμός ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος στο ΒΑ Αιγαίο.
Η μεγαλύτερη εκκρεμότητα εντοπίζεται στον Άγιο Δημήτριο, όπου, λόγω της μαζικής εγκατάστασης προσφυγικών πληθυσμών δημιουργήθηκε μια ιδιόμορφη κατάσταση, κατά την οποία υπήρξαν καταλήψεις διαθέσιμων ακινήτων, αρμοδιότητας του τότε Υπουργείου Γεωργίας, με στόχο την γεωργική εκμετάλλευση λόγω της ανάγκης για βιώσιμη παραμονή στον τόπο.
Όπως μας είπε η κ. Ιωάννα Βλαχογιάννη, αγρονόμος, τοπογράφος μηχανικός με αρμοδιότητα τον εποικισμό κ τον αναδασμό, αυτές οι αυθαίρετες καταλήψεις, είναι από χρόνια γνωστές στην Πολιτεία, εμφανίζονται μάλιστα, σε παλαιότερα έγγραφα του τότε Υπουργείου Γεωργίας, αφού το 1979 Τοπογραφικό Συνεργείο του Υπουργείου πραγματοποίησε αναλυτική αποτύπωση των εκτάσεων και κατέγραψε ποιοι τις χρησιμοποιούσαν.
Για πολλά από αυτά τα αγροτεμάχια, στα χρόνια που ακολούθησαν υπήρξε αποκατάσταση, δόθηκαν οι τίτλοι και ολοκληρώθηκε ομαλά η διαδικασία.
Όμως, υφίστανται αρκετά τεμάχια χιλιάδων στρεμμάτων, που παρέμειναν στην κυριότητα του Υπουργείου Γεωργίας και στη συνέχεια πέρασαν στη διαχείριση των Περιφερειών, παραμένοντας τυπικά κρατικά.
Χαρακτηρίστηκαν ως «αυθαιρέτως κατεχόμενα» και η διαδικασία τακτοποίησης και έκδοσης τίτλων, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, να υπάρχουν οικογένειες που καλλιεργούν τις ίδιες εκτάσεις επί γενιές, να έχουν προχωρήσει ακόμη και σε αποδοχές κληρονομιάς, αλλά τυπικά τα ακίνητα εξακολουθούν να εμφανίζονται ως δημόσια.
Το πρόβλημα εμφανίζεται, πλέον, με ένταση λόγω του Κτηματολογίου, καθώς από τη μία πλευρά οι ιδιώτες δηλώνουν τις εκτάσεις ως ιδιοκτησίες τους και από την άλλη το Δημόσιο υποχρεούται επίσης να τις δηλώσει.
Πάντως, το πρόβλημα, ως φαίνεται, δεν μπορεί να λυθεί σε υπηρεσιακό επίπεδο από την Περιφέρεια και εδώ θα πρέπει να υπάρξει πολιτική λύση με ειδική νομοθετική ρύθμιση, αντίστοιχη με παλαιότερες διαδικασίες εξαγοράς δημοσίων εκτάσεων που είχαν εφαρμοστεί κατά το παρελθόν.
