Ο απολογισμός είναι βαριάς τραγωδίας: 20 νεκροί, 18 τραυματίες, όλες οι 220 οικογένειες του νησιού άστεγες, 175 κτίρια κατέρρευσαν και εκατοντάδες ακόμη κρίθηκαν μη επισκευάσιμα. Στην καταστροφή προστίθεται και ο αφανισμός χιλιάδων ζώων, με περίπου 5.000 αιγοπρόβατα και 400 βοοειδή να χάνονται, βυθίζοντας την τοπική κοινωνία σε βαθιά οικονομική κρίση.
«Ήταν σαν βρυκολακιασμένο χωριό», θυμούνται κάτοικοι για τον παραδοσιακό οικισμό στην πλαγιά πάνω από το λιμάνι, όπου τα πέτρινα διώροφα και τριώροφα σπίτια μετατράπηκαν σε ερείπια μέσα σε δευτερόλεπτα. Τη φυσική καταστροφή διαδέχεται η «χαριστική βολή» της Χούντας, που κατεδαφίζει ακόμη και όσα σπίτια θα μπορούσαν να σωθούν και ανοικοδομεί στον κάμπο έναν νέο, άψυχο τσιμεντένιο οικισμό, χωρίς καμία σχέση με τον παραδοσιακό χαρακτήρα του νησιού.
Έτσι, ο Άγιος Ευστράτιος, πέρα από τόπος εξορίας για χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους στον 20ό αιώνα, γίνεται και τόπος μιας διπλής απώλειας: της υλικής ζωής και της άυλης μνήμης, των εθίμων, των πανηγυριών και του «αλισβεριού» ανάμεσα στους ανθρώπους. Σήμερα, τα λίγα διασωθέντα σπίτια και το ιστορικό κτίριο της Μαρασλείου Σχολής θυμίζουν τον παλιό οικισμό, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες ανάδειξης και αποκατάστασης του ιστορικού πυρήνα, ώστε η μνήμη της καταστροφής να μείνει ζωντανή.
Πηγή: newsbeast.gr
