Ο Σταύρος Τραγάρας μιλάει για τον Ηρακλή Ξύκη: Έφυγε ένας άνθρωπος ευγενής και με ήθος

Γι αυτό και η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση σε όσους γνώριζαν τη στάση ζωής του.

Στην ενημερωτική εκπομπή του σταθμού μας φιλοξενήσαμε τον συγγραφέα Σταύρο Τραγάρα, ο οποίος μας μίλησε για τον συμπατριώτη του, Ατσικιώτη, Ηρακλή Ξύκη! 

Για τη διαδρομή του, τη μετανάστευση, την οικονομική του εδραίωση! Απο νεαρός μετανάστης, οικονομικά ανεξάρτητος ομογενής, γεγονός που του έδωσε τη δυνατότητα να «επιστρέφει» στον τόπο του συχνά πυκνά, ως ευεργέτης!

Το πιο εμβληματικό έργο που συνδέεται με το όνομά του είναι η πλήρης αποκατάσταση του καμπαναριού του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου στην Ατσική.

Οι εργασίες ξεκίνησαν το 2009 και ολοκληρώθηκαν το 2014, ενώ το αναστηλωμένο μνημείο παραδόθηκε επισήμως το καλοκαίρι του 2019. 

Πρόκειται για ένα έργο μεγάλης κλίμακας, με δαπάνη που, όπως μας είπε και ο κ. Τραγάρας έφτασε στο ύψος των 400 χιλιάδων ευρώ!

Με την παρέμβασή του, λοιπόν, διασώθηκε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία της ταυτότητας της Ατσικής, ένα καμπαναριό που κουβαλά τη μνήμη γενεών, το οποίο ξεχωρίζει για την αισθητική και την αρχιτεκτονική του!

Το 2023 προχώρησε σε δωρεά τεχνολογικού εξοπλισμού στο Γυμνάσιο Μύρινας, καλύπτοντας ανάγκες σε υπολογιστές και οθόνες προβολής!

Στο πεδίο του πολιτισμού, συνέβαλε οικονομικά σε εκδηλώσεις του Συλλόγου Φίλων της Παλιάς Μητρόπολης, ενώ παλαιότερες καταγραφές τον συνδέουν με ενισχύσεις προς τον Σύλλογο Ατσικιωτών, τον Α.Π.Σ. Ηρακλής Ατσικής, καθώς και με προσφορές προς κοινωνικές ανάγκες του τόπου, από εκκλησίες μέχρι ανθρώπους που είχαν πραγματική ανάγκη.

Κι άλλα τόσα που δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας, δεν έγιναν γνωστά ποτέ, γιατί η αλήθεια είναι ότι η προσφορά προς τον συνάνθρωπο στιγμές στιγμές παίρνει μεγαλύτερη αξία όταν δεν τη γνωρίζει κανείς!

Έπειτα, στήριξε για χρόνια τη ραδιοφωνική εκπομπή στο Ράδιο Άλφα του Ηλία Κότσαλη  που ένωνε τους Λημνιούς της Αυστραλίας με το νησί μας και κρατούσε με αυτόν τον τρόπο ζωντανό έναν δίαυλο επικοινωνίας ανεξάρτητα από δυσκολίες και αποστάσεις.

Μα ίσως το πιο συγκινητικό απ όλα πού καταδεικνύει και την αγάπη για τον τόπο του ήταν αυτό που μοιράστηκε μαζί μας ο κ. Τραγάρας. Ενα κτήμα που διέθετε το είχε μετατρέψει σε μια μικρογραφία του νησιού του. Μέσα σ αυτό καλλιεργούσε και βαμβάκι, ένα προϊόν με το οποίο η Λήμνος για δεκαετίες είχε συνδέσει το όνομά της!

Και τελικά, μέσα από όλα αυτά, μένει μια εικόνα καθαρή ακόμη και για όσους δεν είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν!

Ενός ανθρώπου που μπορεί να έφυγε από τον τόπο του, στην πραγματικότητα όμως δεν απομακρύνθηκε ποτέ από αυτόν!
Ενός ανθρώπου που μπορεί να έζησε μακριά, αλλά φρόντισε να είναι παρών με χίλιους τρόπους καλοσύνης!

Καλό κατευόδιο!

*Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το αφιέρωμα, προέρχονται από το προσωπικό αρχείο του κ. Τραγάρα, ο οποίος είχε την ευγένεια να μας τις παραχωρήσει.