Η επιστολή αναφέρει:
Αγαπητοί συγγενείς και φίλοι,
όταν ένας δικός σου άνθρωπος «φεύγει» σχεδόν τίποτε δεν μπορεί να απαλύνει έστω λίγο τον πόνο σου. Για την απώλεια, ξαφνική ή όχι, τα λόγια δεν είναι εύκολα. Τα δάκρυα φανερώνουν μέρος μόνο της οδύνης που κρύβεται στην καρδιά, στην ψυχή σου. ‘Ολοι σας κάποια στιγμή το έχετε ζήσει, γνωρίζετε πώς είναι...
Ο Γιώργος Γιαμαρέλος ήταν ο σύζυγος, ο πατέρας, ο παππούς μας…
Ο καλύτερός μας φίλος. ‘Οπως για πολλούς ακόμη στο νησί, αλλά και πιο μακριά. Η απώλειά του μεγάλη και επώδυνη για εμάς. Στη θλίψη μας, ωστόσο, η κοινωνία της Λήμνου ήταν κοντά μας. Την μοιράστηκε μαζί μας. Απάλυνε όσο ήταν δυνατό τον πόνο αυτόν.
Ευχαριστούμε από καρδιάς, που και στη δική μας αυτή την πολύ δύσκολη στιγμή ήσασταν εδώ, είτε με τη φυσική σας παρουσία, είτε με τη σκέψη σας. Συγγενείς και φίλοι, τοπικές Αρχές, αλλά και τα λημνιακά ΜΜΕ που με τόση αγάπη μάς συμπαραστάθηκαν.
Μας δώσατε δύναμη. Ανεκτίμητη. Θα του άρεσε του Γιώργου, που ήμασταν όλοι μαζί, εκεί, όταν τον αποχαιρετούσαμε….
«Μια αστραπή η ζωή μας… μα προλαβαίνουμε», έγραφε ο Νίκος Καζαντζάκης και ο Γιώργος Γιαμαρέλος λες και είχε βάλει στόχο να δείξει με το δικό του τρόπο ζωής πώς αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα… Να προλάβουμε. Με αγάπη για τον συνάνθρωπο. ‘Οπως εκείνος πάντα έπραττε.
Ο «Γιαμαρέλος», όπως ήθελε να τον φωνάζουμε ακόμη και εμείς, ήταν ακάματος, ακαταπόνητος. Και δεν του άρεσε ο ύπνος. ‘Ομως, με το έτσι θέλω, η επάρατη νόσος τον έβαλε με το ζόρι να… αναπαυθεί. Αλλά εκείνος έφυγε «χορτάτος, απ’ όλα», όπως έλεγε καθημερινά.
Είχε προλάβει να φυτέψει τις ρίζες του. Τις ρίζες όλης της οικογένειάς του, που είναι τόσο βαθιές και δυνατές όσο αυτές των πλατανιών έξω από το ζυθεστιατόριό του. Εκεί και εμείς θα συνεχίσουμε το έργο ζωής του.
Ο «Πλάτανος» δεν θα παραμείνει κλειστός για πολύ. Δεν θα μείνει «ορφανός». ‘Ηταν, είναι και θα είναι το 4ο παιδί του Γιαμαρέλου. Κομμάτι της οικογένειάς μας, της κληρονομιάς του, η οποία θα συνεχιστεί.
Εκεί στις καρέκλες, κάτω από τα σκιερά πλατάνια, πίσω από τη βιτρίνα με τα φαγητά, εκείνος θα είναι μαζί μας, μαζί σας. «Βάλε τα ‘παιδιά’ να φάνε!» θα μας φωνάζει από ψηλά με τη χαρακτηριστική του, μπάσα, βραχνή φωνή, ντυμένος -και πάλι- στα λευκά...
Ειλικρινά, σας ευχαριστούμε όλους από καρδιάς.
Εκ μέρους της οικογένειάς μας
Αντωνία Γιαμαρέλου
Φωτό άρθρου: Ηλίας Χουμης
