«Με μεγάλη θλίψη, αποχαιρετάμε ένα φίλο, συνεργάτη, σύντροφο, οικογενειάρχη, έναν καλό πολίτη, που όσοι γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του έχουν να καταθέσουν μόνο θετικές μνήμες.
Αποχαιρετάμε σήμερα ένα δικό μας άνθρωπο, η διαδρομή και η δράση του οποίου σημάδεψαν την πολιτική, κοινωνική, οικονομική και Αυτοδιοικητική ζωή του τόπου μας.
Ο Γιάννης Μοσχοβάκης ξεχώριζε για πολλά, χαρακτηριστική όμως ήταν η λιτότητα, η εργατικότητα, η δημοκρατικότητα και το ήθος του.
Άνθρωπος διακριτικός, μεστός στα λόγια και ενεργός στις πράξεις και πάνω απ’ όλα ενεργός πολίτης, με συμμετοχή, δράσεις και μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Υπηρέτησε με αρχές, με αξίες, με ήθος και ευγένεια, την Αυτοδιοίκηση.
Κέρδισε δίκαια, με πολλή προσωπική δουλειά και διατηρώντας πάντα χαμηλούς τόνους, την εκτίμηση και το σεβασμό των συμπολιτών μας.
Υποστήριξε με σταθερότητα αρχές και αξίες, ενεργούσε σωστά και αποτελεσματικά και υπηρέτησε τον τόπο μας με εντιμότητα και σεμνότητα.
Από το 1987 διετέλεσε Πρόεδρος της Κοινότητας Νέας Κούταλης όπου υπηρέτησε μέχρι και το έτος 1998, αλλά και από το έτος 2014 μέχρι και το έτος 2019 όπου και άφησε τη δική του σφραγίδα στο χωριό μας.
Στο διάστημα 1999 μέχρι και το 2014 διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος στον πρώην Δήμο Νέας Κούταλης.
Ο Γιάννης ήταν αυτός που άλλαξε την όψη του χωριού μας. Ίδρυσε το Μουσείο Ναυτικής Παράδοσης και Σπογγαλιείας, πρωτοστάτησε στην ανέγερση και αποπεράτωση του παρεκκλησίου της Παναγίας Φανερωμένης, φρόντισε για την προσβασιμότητα και την ανάπτυξη της βραχονησίδας του Αγίου Νικολάου η οποία έγινε πόλος έλξης για τους κατοίκους της Λήμνου αλλά και τους επισκέπτες.
Οραματίστηκε και αγωνίστηκε για την ένταξη του έργου της κατασκευής του Αλιευτικού καταφυγίου Νέας Κούταλης και αξιώθηκε να το δει περατωμένο δικαιώνοντας έτσι τους κόπους του.
Έδειξε έμπρακτα την ευαισθησία του για το Περιβάλλον αφού ηγήθηκε της δημιουργίας του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Λήμνου, όπου και διετέλεσε Πρόεδρος του ΔΣ για πολλά έτη, που σκοπό είχε την διαχείριση των απορριμμάτων του νησιού μας.
Άξιος οικογενειάρχης δημιούργησε με τη σύζυγό του Σοφία μια όμορφη οικογένεια με δύο (2) παιδιά , τη Βίκυ και τη Σταυρούλα και ευτύχισε να κρατήσει στην αγκαλιά του τέσσερα (4) εγγόνια.
Κανείς μας, ακόμα και μέχρι την τελευταία στιγμή, δεν ήθελε να πιστέψει ότι ο Γιάννης θα έχανε την μάχη για τη ζωή που έδινε όλο αυτό διάστημα.
Ίσως γιατί όλη του η ζωή, ήταν γεμάτη από αγώνες και μάχες, για ιδανικά, αξίες, για την πρόοδο του τόπου μας.
Αξίες που οφείλουμε να σεβόμαστε και να υπηρετούμε όλοι.
Σε οποιαδήποτε θέση κι αν βρέθηκε, δεν σταμάτησε ποτέ ν’ αγωνίζεται για την ανάπτυξη της Νέας Κούταλης, του τόπου μας γενικότερα, αλλά και των θεσμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Για όσους υπηρετούμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ο Γιάννης αφήνει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του, ως μια μεγάλη παρακαταθήκη, που θα αποτελεί συνεχή πηγή έμπνευσης.
Είχα την τύχη να γνωρίζω από μικρός τον Γιάννη, τον γείτονα, το φίλο.
Συνεργάστηκα μαζί του επι σειρά ετών, λόγω της εργασίας μου ως υπάλληλος της Κοινότητας και μετέπειτα του Δήμου Νέας Κούταλης.
Άλλωστε, υπήρξε δάσκαλος μου και συνέχισα να τον συμβουλεύομαι και στον βίο μου ως δημόσιο πρόσωπο και πάντα η άποψή του είχε βαρύνουσα σημασία για μένα.
Φίλε Γιάννη,
Μας λύπησε όλους η δύσκολη προσωπική δοκιμασία της υγείας σου το τελευταίο διάστημα.
Ένα διάστημα που όμως αξιώθηκες να λάβεις τη βαθιά αφοσίωση και φροντίδα της οικογενείας σου, της συζύγου σου, των παιδιών σου και των συγγενών σου που με θαυμαστή αντοχή και περίσσευμα ψυχής στάθηκαν πλάι σου.
Φτωχότερη είναι πλέον η Νέα Κούταλη αλλά και η Τοπική Κοινωνία της Λήμνου και δυσαναπλήρωτη η απουσία σου.
Φίλε Γιάννη,
Σε αποχαιρετούμε, σήμερα, στο τελευταίο μεγάλο ταξίδι της ζωής σου.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει».
